RECENSIE | De Royals 4 – Verlangen van Erin Watt

RECENSIE | De Royals 4 – Verlangen van Erin Watt

De Royals 4 – Verlangen is het vierde deel in de Royal-serie. Zoals ik in de vorige post al aangaf, wordt dit verhaal verteld vanuit de ogen van Easton. Zijn levensdoel is lang leve de lol. Maar opeens ontmoet hij Hartley en komt hij er achter dat hij niet altijd zijn zin krijgt.

In de Royals 4 – Verlangen is het vooral even afkicken van Ella en Reed. Zij hadden de vorige delen een aanzienlijk grote rol in de boeken, maar nu leer je Easton beter kennen. Hij is de middelste broer van de Royals. In deel twee had mij al ergens betoverd, maar in dit deel zag ik toch een hele andere kant van hem. Ella en Reed zijn bijna verdwenen in het verhaal. Reed is niet echt aanwezig in het verhaal en Ella krijgt een bijrolletje. Erg jammer dat dit zo snel gebeurd en dat het bij Verlangen nog maar om 1 persoon gaat, namelijk: Easton.

Easton is sexy, slim en, net als de rest van de familie, rijk. Het enige wat hij wilt in het leven is meiden versieren en drinken, totdat Hartlet op school komt. Hij probeert al zijn versiertrucs uit de kast te halen, maar ze wijst hem keihard af. Easton kent het woord ‘nee’ niet en blijft proberen. Je zou bijna een soort van medelijden met hem krijgen. In dit deel doet hij iets wat je totaal niet van hem zou hebben verwacht. Hij probeert namelijk niet een meisje te versieren, maar hij wordt vrienden. En wel met Hartley. Ondanks de friendzone probeert Easton toch nog steeds zijn charme in de strijd te gooien.

De achtergrond van het nieuwe meisje wordt rustig ontdekt en je bent nieuwsgierig naar haar karakter. Wat vooral erg spannend is, is het feit dat ze verdwenen is. Waar was ze geweest? De vriendschap tussen beide zorgt er voor dat Hartley langzaamaan zich openstelt en ze leren elkaar kennen. Easton blijft helaas Easton en verlangt enorm naar Hartley.

Vergeleken met het vorige deel is Verlangen weer een echt boek wat fijn en snel te lezen is. Het tempo in het verhaal ligt hoog, maar dit is niet storend. Waar ik mij langzaamaan wel een beetje aan begin te irriteren is de cliffhanger aan het eind van het verhaal. Je weet dat deze gewoon komt en zo is het verhaal nooit klaar.

 



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *